Nowozelandczyk Bruce McLaren w 1966r. opuścił stajnię Coopera, aby stworzyć swój własny zespół. Dwa lata później dołączył do swojego kolegi z zespołu Coopera, Jacka Brabhama, w ekskluzywnym klubie ludzi, którzy wygrali Grand Prix za kierownicą bolidu noszącego ich własne nazwisko.
Tragedią było, że Bruce nie dożył czasów wielkości swej stajni. Zginął w 1970r. w Goodwood podczas testowania sportowego samochodu przygotowywanego do wyścigu z Kanady do USA. Jego partner przejął kierowanie zespołem odnoszącym wielkie sukcesy w imprezach Indycar i Cam-Am, ale także w Formule 1 i doprowadził go do pierwszego tytułu mistrzowskiego w 1974r., kiedy za kierownicą zaprojektowanego przez Gordona Coppucka modelu M23 zasiadał Emerson Fittipaldi. Dwa lata póżniej James Hunt w takim samym M23 w dramatycznych okolicznościach odniósł zwycięstwo nad Nikim Laudą.
Pod koniec lat 70. zespół utracił techniczny impet i jego sponsor - Marlboro - doprowadził do fuzji z zespołem Marlboro Formuły 2, powołując powstanie Project 4, którego kierownikiem został Ron Dennis. Dennis ściągnął inżyniera Johna Bernarda, który zaprojektował pierwszy samochód Formuły 1 z włókien węglowych - MP4/1. Wygrał on już wyścig w swoim pierwszym sezonie i otworzył nową erę McLarena jako liczącego się konkurenta. Przejście na napęd produkcji TAG-Porsche przyniosło serię tytułów mistrzowskich w 1984, 85, 86r., a później, z napędem Hondy, w 1988, 89, 90, 91r. Ponadto w 1988r. McLaren prawie zdominował całą F1, wygrywając w 15 z 16 wyścigów w sezonie. W latach 80. i 90. McLaren do spółki w Williamem zdominował wyścigi: Niki Lauda, Alain Prost i Ayrton Senna rozdzielali między sobą laury.
W 1997 rozpoczęła się współpraca z Mercedesem, który dostarcza silniki aż do dnia dzisiejszego. Nowy układ przyczynił się do zdobycia dwóch tytułów mistrzowskich przez Mikę Hakkinena w latach 1998-'99 oraz do zdobycia tytułu konstruktorów w '98r.
Pierwsze lata XXI wieku nie były udane. W 2000r. Hakkinen przegrał walkę o tytuł z Michaelem Schumacherem, a ponadto w 2001 i 2002 bolid nie był już najszybszy. Co gorsza w 2000 przegrali tytuły przez awarie nękające kierowców i Hakkinen musiał się wycofać z kilku wyścigów. W 2001 i 2002 to się nie zmieniło.
Z odejściem Hakkinena liderem zespołu został inny Fin, Kimi Raikkonen, który w ostrej walce utracił szansę na zdobycie tytułu w 2003 i 2005r., głownie z przyczyn awarii bolidu. Ponadto w owych latach McLaren stracił szansę na tytuł MŚ Konstruktorów, także z powodu defektów. Kto wie czy w 2005r. Raikkonen i Kolumbijczyk Juan Pablo Montoya nie ustanowiliby rekordu zdobytych punktów i liczby zwycięstw? Zostawmy już ten rok za sobą. Również okazało się, że David Coulthard odbył najdłuższy, 9-letni staż w McLarenie, nikt nie jeździł tam tak długo. W 2006r. McLaren zakończył sezon na trzecim miejscu.
Z zespołu odszedł Raikkonen, ale pozyskano mistrza świata z 2006r. Fernando Alonso. Rok 2007 był kontrowersyjny. Zespół ukarano za udział w aferze szpiegowskiej i w efekcie stracił wywalczone 218 punktów, co dałoby MŚ Konstruktorów, jednak zespół po serii niepowodzeń poradził sobie z awaryjnością. Obecni kierowcy - Fernando Alonso i debiutant Lewis Hamilton pewnie prowadzili stawkę przez większość sezonu, a na pierwszym miejscu o dziwo znajdował się debiutant. Mógł być pierwszym debiutantem, który zdobył MŚ. Mógłby, gdyby nie fatalne błędy w 2 ostatnich wyścigach sezonu. Zmarnował komfortową przewagę. Ostatecznie mistrzem został...Kimi Raikkonen, już w barwach Ferrari.
Nie mogący dogadać się z szefostwem zespołu, Hiszpan Fernando Alonso rozwiązał kontrakt po zaledwie jednym roku startów. W sezonie 2008 zastąpił go kolejny Fin, Heikki Kovalainen. Rok 2008 okazał się być dla zespołu z Woking przełomowy. Po raz pierwszy po dziewięciu latach tytuł mistrza świata przypadł kierowcy McLarena. Lewis Hamilton po nieudanej końcówce sezonu 2007 wywalczył tytuł z przewagą zaledwie jednego punktu. W mistrzostwach konstruktorów nie udało się już sięgnąć po najwyższe laury, gdyż Kovalainen prezentował się nieco gorzej od zespołowego partnera i ukończył rywalizację dopiero na siódmym miejscu.
Rok 2009 wprowadził istotne zmiany w regulaminie technicznym i zarówno McLaren jak i reszta zespołów musiała zaprojektować bolid praktycznie od zera. Zmiany te niestety odbiły się na formie McLarena w pierwszej połowie sezonu co uniemożliwiło zespołowi z Woking walkę o tytuły. Jednakże niezwykle dynamiczny rozwój samochodu (pomimo braku testów podczas sezonu) sprawił, że McLaren znów powrócił do czołówki, a Lewis Hamilton zwyciężył w GP Węgier i Singapuru. W klasyfikacji konstruktorów McLaren zakończył sezon na trzecim miejscu.
McLaren podbudowany sukcesami z końcówki sezonu 2009 przystąpił do mistrzostw świata w 2010 roku z dużo lepszym bolidem i dwoma Mistrzami Świata na pokładzie. Niezbyt dobrze spisującego się Kovalainena zastąpił Mistrz Świata z ubiegłego roku - Jenson Button. Przed kierowcami 19 wyścigów, które rozstrzygną kto sięgnie w tym sezonie po najwyższe laury.
Autorzy: Angulo, Wymiatacz
